AMSTERDAM MAGIES SENTRUM kunst en tegencultuur 1967-1970
een tentoonstelling in het Stedelijk Museum Amsterdam van 7 juli 2018 tot januari 2019.

Één van de onderdelen van deze tentoonstelling is de 'Kontinue Tekening' een project ontstaan en uitgevoerd in de periode 1966-1967. Bij de opening op 7 juli 2018 zal deze tekening opnieuw herrijzen, deels met behulp van 'kontinue tekenaars' van meer dan een halve eeuw geleden, die destijds de cursus 'Kontinu Tekenen voor Beginners' gevolgd hebben, aangevuld met enkele jonge nieuwe tekenaars.

Een ander onderdeel van de tentoonstelling, is een 'reconstructie van een zaal van de "Parijs mei/juni 68" tentoonstelling destijds gehouden in het Museum Fodor (vroeg in het jaar 1969).

Tjebbe van Tijen was bij beide gerepresenteerde projecten nauw betrokken. Op zijn Imaginary Museum Projects web-site staan deze projecten precies beschreven in de documentatie onder de titel 'Art - Action - Academia 1964-2009'.

Hier komt de gedocumenteerde versie van de visueel verhaal van de 'Kontinue tekening' van Tjebbe van Tijen (1967-2018) zoals te zien is in het Stedelijk Museum van juli 2018 tot januari 2019.

Hier staat de eerste de eerste versie van de Kontinue Tekening scroll (nog in een experimenteel stadium). Ga met je muisnaar de linket-bovenhoek van de scroll dan zie je 3 knops: achteruit/stop/vooruit (het kan zijn dat het laden van de zeer grote scroll veel tijd in beslag neemt.

Here comes the documented version of the visual narrative scroll of the 'Continuous Drawing' by Tjebbe van Tijen (1967-2018) as can be seen in the Stedelijk Museum Amsterdam from July 2018 to January 2019.


Tot dan toe deze eerste korte introductie... (English version will follow)

Een organisch groeiend lijnenstelsel dat ondergronds en onderhuids voortwoekert en voor het eerst in december 1966 in de Londense wijk Notting Hill aan de oppervlakte kwam, weer verdween om in augustus 1967 bij de ingang van het Institute of Contemporary Art,  Pall Mall Londen, weer tevoorschijn te komen. De tekening werd uitgevoerd door kunstenaar Tjebbe van Tijen (1945-) en zes kunststudentes (*) die zijn schriftelijke cursus ‘kontinu tekenen voor beginners' gevolgd hadden, een cursus die de methode van de  Amerikaanse ‘Famous Artists Schools’ persifleerde, een schriftelijk onderwijs instelling die zich begin zestiger jaren - met veel publiciteit - ook in Nederland manifesteerde.

(*) Adinka Telegen, Ammeke en Florence Schook, Foke Woud (iniddels overleden), Mara van Os, Wendela Gevers Deynoot.
Het tekenen op Pall Mall (vlak bij Buckingham Palace) werd al snel onderbroken door de Londense politie die alle makers arresteerde en voor het gerecht bracht met als aanklacht “bevuiling van het eigendom van de Koningin”. De tekening werd door publieke werken van de straat geschrobd en de tekenaars kregen een boete gelijk aan de schoonmaakkosten. De tekening zette zich voort op privé terrein in huis en tuin van een sympathisant (Bernard Bertschinger van het Institute of Contemporary Art) om de volgende morgen met een taxi te ontsnappen naar het Londense vliegveld.
Overspringend van de straat op muren, taxi’s, personen en hun bagage kwam de tekening zo met een KLM-vlucht op Schiphol aan, waar de tekening opgewacht werd door heel de nationale pers die van arrestatie van de tekenaars in Londen gehoord had.  Over de Schiphol platforms, door de douane en over een aantal taxi’s groeiend arriveerde de tekening bij het Stedelijk Museum Amsterdam, waar de tekening zich over stoep door de ingang, door zalen en over trappen bewoog. De tekening groeide ook over de  buitenmuren van het museum bij de toenmalige ingang aan de Paulus Potterstraat, met behulp van een hoogwerker. De tekening verdween later in een straatputje om er in de avond bij De Munt weer uit te komen, groeiend door de Kalverstraat tot op de Dam. De volgende dag bereikte de tekening nu en dan bovenkomend, ondergronds Roterdam waar het delen van het Lijnbaanscentrum en de Blaak bedekte om s’avonds laat in een plastic projectiekoepel (Corpocinema) in rook geprojecteerd op te gaan.
De ‘kontinue tekening’ was destijds één van de ‘Sigma projecten’ geïnitieerd door een groep van organisatoren, kunstenaars, vormgevers en fotografen, waaronder Matthijs van Heijningen, Pieter Boersma, Willem Breuker en Jeffrey Shaw. De projecten speelden zich voornamelijk op straat af en werden gepresenteerd als “openbare voorzieningen in het stadsgebied", zo was er een ‘concert voor drie draaiorgels; op de Dam van Willem Breuker en een happening met projecties op een grote opblaasbare bol op het Museumplein. De projecten werden georganiseerd vanuit het 1966 opgerichte ’recreatiev en creatieve experimenten-centrum ‘Sigma’ gevestigd aan de Kloveniersburgwal. Ondersteuning kwam ondermeer van Kunst- en Jeugdzaken van de Gemeente Amsterdam, de VVV, KLM en de Gemeente Rotterdam. Het Sigma Centrum ging eind 1967 op in een gelijkgestemd project 'De Vrije Gemeente' aan de Weteringschans, in 1968 omgedoopt tot ‘Paradiso’.
De documentatie van het ‘kontinue tekening’ project van fotograaf Pieter Boersma werd in 2017 aangekocht door het Rijksmuseum Amsterdam. Deze documentatie is onderdeel van de komende tentoonstelling ‘Amsterdam Magisch Centrum - kunst en tegencultuur 1967-1970’.
Bij de opening van die tentoonstelling zal de ‘kontinue tekening’ vanuit het depot in de kelders van het Rijksmuseum herrijzen en gedurende die dag uitgroeien over het Museumplein tot aan het Stedelijk Museum: over de buitenmuren, onder de drempel door tot in de tentoonstellingszalen.
De tekenaarsters uit 1967 zijn op herhaal-cursus geweest en een vijftal van hen zal meehelpen de tekening op vrijdag 6 juli over het Museumplein te verspreiden. Zij worden aangevuld met drie nieuwe leerlingen. De Witkar van Luud Schimmelpennink zal van stal gehaald worden om als ‘krijtwagen’ te dienen.
Wit schoolbordkrijt is het basismateriaal voor de ‘kontinue tekening’, met speciale krijtsoorten voor gladde oppervlakken en huid. Voetstappen, en regen vervagen de tekening en laten deze al snel verdwijnen. Uiteindelijk is vooral de handeling van het tekenen en het tijdelijke karakter de kwaliteit. In die zin levert de tekening ook - indirect - een commentaar op het heel het bestel van vermarktbare kunstproducten, met als paradox dat het Rijksmuseum de documentatie van de ‘kontinue tekening' heeft aangekocht, zoals op een kaartje in de museumzaal zal staan: “met steun van het Fonds 1975/Rijksmuseum Fonds en Pon Holdings B.V.”